Qwerty’s weblog

Niet alleen de bibliotheek probeert met z’n tijd mee te gaan, ook de Postbank doet z’n best. Vandaag zag ik op de site dat je kunt chatten met een medewerker van de Postbank. Nu had ik (toevallig) een vraag waarop ik het antwoord niet kon vinden op de site. Na de cursus 23dingen deinsde ik natuurlijk niet terug voor een chat met een medewerker van de Postbank. De vraag die ik daar stelde, kon zij helaas niet oplossen. Tijdens de chat verwees ze me toch door naar een (betaald) telefoonnummer. Maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het een zeer goed initiatief vind en dat ik keurig te “woord” gestaan werd. Ik vond het leuk om te zien dat dit soort organisaties ook overgaan op het gebruik van de mogelijkheden die het moderne internet biedt.

valuatie der dingen

23 Dingen ontdekken is een hele klus; dingen ontdekken en er daarna over schrijven op je eigen weblog, en daarnaast het lezen van zoveel mogelijk weblogs van collega’s en daar dan ook op reageren. Het is een klus die we met z’n allen toch maar mooi geklaard hebben de laatste maanden!

Leren door te doen, dat spreekt mij wel aan. In principe in je eigen tempo (ideaal via e-learning), met als leidraad de dingen op de website 23dingen.nl. Waar ik tegenaan liep, was het feit dat sommige dingen toch wel erg veel tijd kostten. Als je de leerstof een beetje behoorlijk wilde doorlezen dan kostte dat al enkele uren. Gedurende de cursus besteedde ik er veel meer uren aan dan de twee per week die er voor gegeven werden. Dat is op zich niet zo’n probleem, je wordt er immers heel veel wijzer van, maar soms is het moeilijk te combineren met je werk en je andere bezigheden binnens- en buitenshuis. Ik heb er veel van opgestoken: sommige dingen zijn weer opgefrist, met andere leerde ik kennismaken en weer andere heb ik zeer leren waarderen.

Tijdens de cursus digitaal inlichtingenwerk leerde ik werken met Bloglines. Dat heb ik korte tijd volgehouden. Het werken met Netvibes (via RSS) is me veel beter bevallen en ik hoop daar in de toekomst nog veel plezier van te hebben. Tijdens de cursus volgde ik via Netvibes de prestaties van de collega’s en ik voegde ondertussen de voor mij interessante websites die ik hier en daar tegenkwam aan mijn Netvibespagina toe. Jammer dat Netvibes toch ook wel veel oude berichten als nieuw binnenhaalt. Hebben de anderen daar ook last van? Bij sommige blogs moest ik ook af en toe opnieuw de feed opzoeken en toevoegen.

Ook del.icio.us vind ik zeer praktisch (weg met alle losse lijstjes met interessante websites). Ik moet er nu nog een goede structuur in aanbrengen, en dat valt nog niet mee ben ik bang. Veel websites heb ik er maar gewoon in gedeponeerd, zonder indeling, tags etc. Maar daar ga ik binnenkort wat tijd voor maken. Dit ding lijkt me ook zeer handig in de informatiebalie.

Kennismaken met diverse catalogussystemen vond ik ook een leuk onderdeel, evenals het experimenteren met wiki’s.

We hebben als personeel kennis kunnen maken met vele nieuwe web 2.0 toepassingen. Dit heeft ons allen digitaal vaardiger gemaakt. De een zal de stof wat oppervlakkiger bekeken hebben dan de ander, maar via deze cursus heeft iedereen de mogelijkheid gehad eens kennis te maken met een aantal aspecten van de tweede generatie van het world wide web. En gaan we in de toekomst binnen de BLV iets doen met deze nieuwigheden, dat is het een kwestie van de kennis een beetje opfrissen en er voor gaan! Ook het bijkomend (positieve) effect op de saamhorigheid wil ik hier toch ook nog even noemen.

Verbeterpunten:

De cursus bevat enkele herhalingen en sommige weken zitten wel heel vol. Ik zou willen pleiten voor een basistekst, zoveel mogelijk in het Nederlands, met informatie over het “Ding/dingen van die week” en daarbij een of twee verwerkingsopdracht(en). Daaronder zou verrijkingsstof (evt. ook Engelstalig) kunnen staan met daarbij enkele opdrachten, zodat de echte volhouder met wat diepgravender informatie/opdrachten aan de gang kan gaan. Het kan dan best zo zijn dat iemand het ene ding maar matig interessant vindt (voor zijn functie of privé), en dus alleen de basisstof doorwerkt, maar juist wel zeer geïnteresseerd is in het volgende “ding” en daar dan ook de extra stof van doorwerkt.

Misschien is het handig om de informatie die verteld wordt op de startbijeenkomst kort samen te vatten en op papier uit te delen of als startinformatie op de website 23dingen te zetten. Als je wat minder op de hoogte bent van deze zaken, dan overvalt de hoeveelheid nieuwe dingen je toch een beetje en slaat de paniek meteen al toe. Kun je het later nog eens rustig doorlezen dan scheelt dat al een heleboel.

Het werkte voor mij stimulerend te merken dat anderen mijn blog af en toe bezochten. Het ontvangen van feedback van mijn begeleider en diverse collega’s gaven een stimulans om door te gaan. Veel bewondering had ik voor Biebgrrl, die onvermoeibaar commentaar plaatste op alle weblogs. Klasse! Zeer motiverend!

We hebben nu kennis kunnen maken met 23 dingen, maar de ontwikkelingen op internet gaan zo snel dat de volgende dingen al weer bijna voor de deur staan. Ik hoop dat we elkaar hier op zullen attenderen, misschien via een wiki. Een initiatief voor de nieuwe werkgroep 2.0?

23 dingen is voor mij……. een waardevolle bijscholing, een cursus die veel tijd gekost heeft, maar waar ik veel van geleerd heb!

Bij ding 22 hoort eigenlijk het aanmelden bij bibliotheek20.ning.com

Dit heb ik tot op heden niet gedaan. Ik heb wel wat discussies bekeken op dit discussieforum. Aanmelden zal ik misschien nog wel eens doen, maar dan op een moment dat ik wat aan de discussie wil toevoegen. Als ik me nu aanmeld, dan voelt dat voor mij als het aanmelden om het aanmelden. Ik ben benieuwd hoeveel cursisten 23dingen zich nu aanmelden om vervolgens nooit meer naar de site te kijken?!

Ik vind het zeker een interessante site om in de gaten te houden. Hij zit dan ook al in mijn Netvibes opgeborgen. De structuur van de site is me nog niet geheel duidelijk, maar dat zal wel komen als ik er wat vaker naar kijk. Ik heb het idee dat er meer op de site te vinden is dan je in eerste instantie beseft.

In aansluiting op het bezoek aan deze landelijke Ning, bracht ik ook maar weer eens een bezoekje aan onze eigen BLV-Ning. Tja, ziet er leuk uit, maar ik weet niet zo goed wat ik er op moet zetten, wat nu precies de bedoeling is. Misschien komt dit nog wel……Wel leuke foto’s gezien in de slideshow van Biebgrrl.

(Waar komt het woord/lettercombinatie NING eigenlijk vandaan? Lijkt wel een kr@kervraag )

Geïnspireerd door het lezen van een aantal artikelen over Bibliotheek 2.0 kwam ik tot onderstaand stuk:

De tijd staat niet stil en dat moeten wij als bibliotheek ook niet doen. Tijdens mijn studie aan de P.A. Tiele Academie leerde ik heel andere dingen dan waar ik nu in mijn huidige werk mee te maken heb. Je leerde hoe je collecties moest opbouwen (opsporen en selecteren), daarna moest deze collectie worden ontsloten (titelbeschrijven, catalogusbouw etc.) en vervolgens leerde je hoe je collectie en lener bij elkaar moest brengen. Naast allerlei andere vakken was dit m.i. de kern van de opleiding. In mijn studietijd waren er nog geen openbare bibliotheken die met computers werkten, laat staan dat er gebruik werd gemaakt van internet.

Vandaag de dag ziet dat er wel wat anders uit. Het internet heeft enorme vormen (kwalitatief en kwantitatief) aangenomen. De bibliotheek beschikt naast fysieke bronnen ook over een schat aan digitale bronnen.
Ook het publiek is niet meer hetzelfde als zo’n 25-30 jaar geleden. Men is veel assertiever geworden en heeft zelf de beschikking over diverse bronnen op internet. Het gebruik van de bibliotheek neemt steeds meer af. Je ziet het al aan de vragen aan de informatiebalie. Vroeger ging je vanzelfsprekend naar de bibliotheek als je informatie zocht, nu komen kinderen van de basisschool regelmatig naar de bibliotheek, omdat de leerkracht heeft aangegeven dat niet alle informatie voor het werkstuk of de spreekbeurt van internet mag komen. Als deze opdracht niet zou worden gegeven, dan zou Google helaas de (enige) bron zijn. Jongeren knippen en plakken dat het een lieve lust is en komen alleen nog maar naar de bibliotheek voor een verplicht boek van de lijst of om een printje te maken uit de Literom (”goh mevrouw, waarom kun je dat thuis niet raadplegen, zou veel gemakkelijker zijn!”). Ook veel volwassenen googelen op grote schaal en verliezen de bibliotheek uit het oog.

Fotograaf Keso (bron www.flickr.com)

De echte lezer weet de bibliotheek nog steeds te vinden, gelukkig maar (hoewel hier ook dalende cijfers op de loer liggen). I.v.m het krimpen van de collecties moet steeds vaker verwezen worden naar een andere vestiging of naar IBL/Zoek&Boek. Dat is jammer, maar voor deze groep valt nog een hoop te genieten. Ook veel kinderen/jeugdigen weten de weg naar de bibliotheek nog steeds te vinden. Uit eigener beweging of gestimuleerd door school/ouders. Belangrijk is het dan ook om deze potentiële doelgroep zo jong mogelijk te benaderen. Via consultatiebureaus, op peuterscholen en basisscholen. Immers jong geleerd, is oud gedaan!

Fotograaf ianus (bron www.flickr.com)

Laten we met z’n allen proberen deze groepen binnen te houden/krijgen door het bieden van een goede collectie en laten we door een leuk aanbod van lezingen, door boekpromotie, door samenwerking met maatschappelijk organisaties (die vaak al een band met bepaalde groepen hebben) etc. er voor zorgen dat deze groepen met plezier naar de bibliotheek (blijven) komen. Voor groepen waarvoor bibliotheekgebruik niet zo vanzelfsprekend is, zijn o.a. de luisterboeken een prima aanvulling op de collectie (voor mensen met een (lees)handicap, anderstaligen) evenals de Makkelijk Lezen Pleinen.

Als het gaat om de informatie die de bibliotheek te bieden heeft, dan komen we op een heel ander terrein. Van oudsher is de bibliotheek een verzamelaar/ontsluiter/aanbieder van informatie. Echter, we hebben er een belangrijke concurrent bij gekregen: Het Internet. De bibliotheek heeft niet langer het monopolie en dat moeten we aanvaarden. We moeten echter niet aanvaarden dat het publiek de bibliotheek steeds meer links laat liggen. We moeten inspelen op de beperkingen van het internet. Het internet biedt een wirwar aan informatie en niet alle informatie is betrouwbaar. Daarbij komt dat goed zoeken op internet een kunst is. Een groot gedeelte van onze jongeren heeft geen goede zoekvaardigheden en weet sites niet op hun waarde te beoordelen (Bron: http://www.debibliotheken.nl/content.jsp?objectid=16665) Een prima kans om deze groep “mediawijs” te maken. De bibliotheek kan ze informatievaardigheden (zoeken, selecteren, interpreteren en verwerken van informatie) bijbrengen om zo de weg te kunnen vinden in het oerwoud van informatie.
Ook ouderen komen in de problemen in de sterk veranderende samenleving. Zij zijn niet groot geworden in het computertijdperk en stappen daardoor niet zo snel meer in. Onze internetcursussen zijn daarbij een prima handvat.

Door gebruik te maken van de sterke kanten van het internet (grote spreiding, snel, actueel, divers) kun je een grote groep mensen bereiken. Via de website van de bibliotheek, gemakkelijk raadpleegbaar via RSS, door instructiefilmpjes (via Youtube) van bijv de catalogus op de site te plaatsen, het laten taggen en recenseren van materialen door het publiek, het aanbieden van waardevolle websites via Del.icio.us, het opzetten van blogs/wiki’s creëer je tweerichtingsverkeer met het publiek en word je een echte bibliotheek 2.0. Het kunnen opnemen en delen van lijstjes op een persoonlijk stukje van de website zal vast door het publiek worden gewaardeerd. Ook zou het thuis kunnen raadplegen van de digitale databanken een grote winst zijn. Ik vrees alleen dat daar auteursrechten en financiën om de hoek komen kijken.
Als het personeel in deze veranderingen wil meegaan en toch ook aandacht houdt voor de traditionele dienstverlening kan er veel (terug) gewonnen worden. Laten we niet afwachten tot de klant naar ons toe komt, maar laten we de klant opzoeken, inspelen op zijn behoeften en daarbij gebruik maken van de nieuwe webtechnogieën.

Of, zoals een spreekwoord zegt: De enige constante is de verandering!

Voor bibliothecarissen is dit een redelijk bekend terrein, toch kostte ook dit ding me weer de nodige tijd. Je wilt toch “even” de achtergrondinformatie lezen en de diverse sites bezoeken. En niet te vergeten diverse zoekacties uitvoeren, want alleen door zelf in de verschillende systemen te gaan zoeken, zie je de praktische dingen en de eventuele onhandigheden.

Mijn tocht begon bij Ann Arbor District Library in Michigan. Na het rondkijken in de blogs aan de linkerkant van de site, keek ik even onder “Browse catalog” en daarna onder “Search catalog”. Ik zocht op Hosseini en vond daar o.a. het boek “The kite runner”.

Er zijn tags aan gegeven, recensies toegevoegd en er is op de “cataloguskaart” geschreven. Ook is er een annotatie te vinden, en vind je suggesties voor soortgelijke boeken. Het ziet er allemaal overzichtelijk uit. Het viel me op dat nog lang niet bij elk boek tags en recensies zijn toegevoegd. De lijst van gevonden treffers is volgens mij alleen te bekijken op volgorde van datum. Dat vond ik niet handig.

Grappig dat bij sommige boeken de link is gemaakt naar Google Books.

(klik op bovenstaand plaatje voor een vergroting)

In de catalogus van de Openbare Bibliotheek Amsterdam zocht ik ook op The kite runner. Aan de linkerzijkant ontstond bij het zoeken op deze titel een woordenwolk. Daarin staan soms vreemde termen die naar mijn gevoel niets of bijna niets met de zoektermen te maken hebben. Ik zie daar niet echt het grote voordeel van in. Misschien werkt dat beter als je op een onderwerp zoekt. Als je zoekterm niet helemaal goed gekozen is, dan krijg je zo suggesties voor andere zoektermen.

Toch ook maar even uitgeprobeerd en onderwerpen bewust verkeerd geschreven en bewust niet de meest voor de hand liggende zoektermen gebruikt. Dan zie je inderdaad dat het je wel op een spoor kan zetten, dus wie weet moet ik mijn eerste negatieve mening toch een beetje ombuigen.

Er zit zelfs een woordenboek/encyclopedie in de catalogus ingebouwd. Je typt een zoekterm in en het eerste dat je ziet is de betekenis van het woord.

Je vindt in de catalogus van Amsterdam zowel het boek als een tijdschriftartikel over het boek (helaas alleen in te zien in de bibliotheek) etc., maar ook een verwijzing naar Muziekweb en andere websites of naar een filmvoorstelling, in dit geval in Amstelveen. Ook al@din antwoorden zijn in de lijst met treffers opgenomen. Aan de rechterkant van het scherm is er de mogelijkheid om je zoekactie te verfijnen. De lijst van gevonden treffers is te rangschikken op relevantie, jaar, titel en auteur. Positief aan de site is de mogelijkheid van het instellen van de lettergrootte, de mogelijkheid van het laten voorlezen van de site, het kunnen kiezen voor een duidelijk(er) leesbare opmaak en de mogelijkheid de site om te zetten in het Engels. Het grote aantal tags vond ik opvallend. My Discoveries is leuk als je van lijstjes houdt: al gelezen, nog te lezen, zeer gewaardeerd, over een bepaald onderwerp……

Daarna zocht ik in Worldcat. Dit ongelooflijk grote bestand is uitstekend doorzoekbaar. Van elk gevonden boek wordt aangegeven waar je het kunt lenen (wereldwijd).

Je kunt lijsten aanleggen, een bibliografie samenstellen, recensies toevoegen en je kunt een zoekvenster in je webpagina of blog opnemen. Deze site geeft ook weer de mogelijkheid om je zoekactie te verfijnen, ditmaal aan de linkerkant van de site. Ik maakte in het account van de cursus een lijst BZN (Boekenclub Zonder Naam) aan. Daarin noteerde ik de boeken die we tot nu toe lazen in de boekenclub van de bibliotheek.

Ding 20 staat bol van de muziek: Luisteren naar muziek, bespreken van muziek, vergelijken van muziek, zoeken naar muziek, lezen over muziek(artiesten) en muziek(concerten), filmpjes met muziek bekijken, luisteren naar andermans muziek……., het kan allemaal op deze site.

Ik heb een aantal artiesten/muziekgenre’s op deze site opgezocht. Soms vond ik de resultaten in “Similar Artists” behoorlijk goed, soms ook zeer vreemd. Zo zocht ik een keer op “kinderliedjes” en zag/hoorde toen allerlei resultaten die ik totaal niet verwachtte.

Ik heb me (nog) niet aangemeld op deze site en ook de software niet geinstalleerd. Ik ben wat terughoudend in dat soort dingen. Een aantal jaren geleden experimenteerden mijn kinderen met Kazaa, zij hadden plezier, wij de virussen, vandaar mijn argwaan. Als ik het goed begrijp speurt last.fm, na installeren van de software, jouw computer af op zoek naar jouw muziek (scrobbling ). Of ze dit nu doen om betere adviezen te geven, of dat ze ook de muziek van jouw computer ophalen om vervolgens op de site aan te bieden is me niet helemaal duidelijk. (ik ben wat argwanend misschien, of noem het voorzichtig…, wie kan mij zeggen of dit allemaal wel veilig is????)

Voor de informatiebalie is deze site mogelijk te gebruiken om vragen over artiesten te beantwoorden, of om vragen naar alternatieven voor favoriete artiesten te beantwoorden. Ook handig om te checken of een bepaald nummer echt het nummer is waar de lener naar op zoek is. Je kunt immers 30 seconden beluisteren van een groot aantal nummers. Laten we echter ook ons “eigen” Muziekweb niet uit het oog verliezen. Ook daar zijn vele zoekmogelijkheden aanwezig.

Niet alleen hedendaagse muziek of klassieke muziek is te vinden op last.fm. Zo geeft zoeken op tags vaak leuke resultaten. Via de tag “gouwe ouwe’ of bijv “1960″ is een flink aantal oude liedjes op te vragen.

Of ga (via de tags) op zoek naar franse chansons of fadomuziek. Kortom, de site last.fm staat garant voor veel luisterplezier!

Via last.fm stuitte ik op dit Youtube filmpje…….

Na het lezen van de leerstof op de 23dingen site bezocht ik een aantal van de daar genoemde sites. Hyves is ongetwijfeld de bekendste, maar ook over Facebook en LinkedIn hoor/lees je de laatste tijd steeds meer. Ook bedrijven storten zich in toenemende mate op deze sociale netwerken. Op internet vind je veel informatie hier over, bijv. op deze site.

Hyves ken ik al enkele jaren via mijn kinderen. Ik heb wel eens over hun schouder meegekeken, maar nooit de behoefte gevoeld me zelf aan te melden. Veel jongeren besteden er dagelijks enige tijd aan. Foto’s delen, filmpjes bekijken, oude contacten vernieuwen, of berichtjes achterlaten….. Ik kan me ook best voorstellen dat dat leuk is, maar zelf hoef ik niet zo. Ik heb er geen behoefte aan om via een van mijn kennissen, op het spoor te komen van de broer van een oom van een collega van de zus van mijn vriendin, (of zoiets). En krabbelen of tikken, ach dan bel ik toch liever.

Als ik het goed begrijp kun je een persoonlijke pagina aanmaken op Hyves, maar je kunt ook als Hyver lid worden van de Hyves van bijv. de plaatselijke Albert Heijn, je oude basisschool of ……van de bibliotheek. Een aantal bibliotheken is “actief” op Hyves. Een leuk voorbeeld is bibliotheek Eindhoven. De bibliotheken die zich presenteren op Hyves gebruiken deze pagina om lezingen aan te kondigen, verslag te doen van activiteiten, filmpjes (via YouTube) te laten zien van bijv. recente optredens, interessante websites te tippen, verslag te doen van schrijversbezoeken etc. Het zijn echter vaak de medewerkers van de bibliotheek die lid zijn van deze Hyves. Een enkele keer zie je een reactie van een lener/bezoeker. Bibliotheek Zoetermeer heeft o.a. een Hyves in gebruik om medewerkers diensten met elkaar te laten ruilen, of om je bijv. aan te melden voor uitjes.

Voor een kijkje op een aantal sites die ik op mijn speurtocht tegen kwam, klik op deze link, op deze, of op deze.

Misschien moeten we het als bibliotheek Leidschendam-Voorburg gewoon een keer proberen. Het kost niets, alleen een beetje tijd. Ik vond het idee van Rob wel leuk om dit in handen te geven van een (aantal) stagiares.

Komen we in elk geval nog een keer van ons stoffige imago af!

Deze advertentie kwam ik een aantal keren tegen in de underground in Londen.

De voorbeeldvragen doen wel een beetje denken aan de vragen die gesteld worden aan al@din.

Voor vandaag stond LibraryThing op het programma. Ik begon met het lezen van de informatie op de 23dingen- website. Vervolgens keek ik wat rond op de Nederlandstalige versie van de LibraryThingsite en voegde het boek Zomerhitte van Jan Wolkers toe aan de bibliotheek van het 23dingenaccount. Dat ging zonder problemen. Daarna maakte ik een eigen account aan. Klik op het icoon om naar mijn account te gaan of klik op de boekenkast in de sidebar

Ik voegde veel verschillende boeken aan mijn bibliotheek toe. Behoorlijk oude kinderboeken, maar ook (recente) romans en informatieve boeken. Die verscheidenheid was een bewuste keuze. Zo zou ik kunnen zien of er een verschil is tussen het toevoegen van oudere en nieuwere boeken. Het ging eigenlijk beide zonder grote problemen. De oudere boeken hadden echter vaak geen kaftje. Voor zover mogelijk zocht ik deze erbij via google-afbeeldingen. Bij twee oudere kinderboeken kon ik helaas geen kaftje vinden. Bij een aantal kookboeken die ik wilde toevoegen, stuitte ik op het probleem dat deze niet gevonden werden. Dat heb ik toen maar zo gelaten. Ik zie mezelf toch niet mijn hele boekenkast toevoegen. Daar zie ik het nut niet zo van in. Ik weet redelijk goed welke boeken er in staan en ben ook niet zo benieuwd om te zien wie dezelfde boeken bezit als ik en wat die persoon allemaal nog meer in zijn collectie heeft (alhoewel je soms misschien wel leuke leessuggesties kunt ontdekken).

Ik vond het wel leuk om ermee kennis te maken. Het is voor sommige mensen misschien wel bruikbaar als geheugensteuntje om te onthouden wat allemaal ooit gelezen is en je zou dan van de mogelijkheid gebruik kunnen maken een beoordeling te schrijven. In de bibliotheek in Leidschendam komt regelmatig een oudere meneer die in een schriftje bijhoudt wat hij gelezen heeft en hij geeft de gelezen boeken dan een cijfer tussen 1 en 10. Ik weet niet of hij er wat voor zou voelen deze administratie voortaan te gaan bijhouden op de site LibraryThing.

Ik heb op de site een aantal discussies en groepen bekeken en een blik geworpen in de tabs “Tijdsbeeld” en “In de buurt”. In de groep Chicklit kwam ik ineens een opmerking van Leesollie tegen. Grappig!

Wat de bibliotheek hier nu mee kan? Als ik het goed begrijp kan je via een widget op de website van de BLV de nieuwe aanwinsten laten zien. Of misschien kun je boeken over bepaalde onderwerpen onder de aandacht brengen of juist de zgn. winkeldochters in de schijnwerpers plaatsen.
Je kunt als bibliotheek je evenementen aankondigen. Dan moeten de leners wel op de hoogte zijn van LibraryThing. Schrijvers kunnen aangeven dat ze ergens een lezing houden. Voor liefhebbers van deze schrijvers interessant om te lezen.
Ergens las ik over het gebruik van deze site door leeskringen. Gaan leeskringen gebruik maken van deze site of komen ze liever daadwerkelijk bij elkaar om over boeken te praten?

Met hulp van de fantastische uitleg van Biebeltje maakte ik tenslotte een widget in de sidebar van mijn blog. Mijn dank hiervoor is groot, alleen was me dat beslist niet gelukt.

(Nee, dit is niet mijn huisdier, maar zomaar een grappige (toepasselijke) foto via Flickr)